Alicja w Krainie Snów jest współczesną interpretacją  powieści Lewisa Carrolla „Alicja w Krainie Czarów”. Spektakl, przeznaczony nie tylko dla nastolatków, przenosi widza do świata pełnego wyobraźni i symboliki. Alicja staje w obliczu  trudnych pytań o dorastanie, tożsamość oraz granice rzeczywistości. Teatr Ateneum nadaje historii  nowoczesny, refleksyjny wydźwięk. W postać tytułowej bohaterki wciela się Katarzyna Ucherska, która ze swoim dziewczęcym wdziękiem podróżuje przez świat surrealistycznych snów. Czy sny mogą stać się lustrem naszej duszy? Są one tutaj metaforą odkrywania własnych ograniczeń i wyzwań, jakie niesie dorosłe życie. Każda postać, którą spotyka, wydaje się reprezentować jakąś cechę świata dorosłych – chaos, logikę, czy bunt. Postaci takie jak Królowa Serc, Szalony Kapelusznik czy Kot-Dziwak pełnią rolę przewodników oraz luster, w których Alicja może zobaczyć siebie. Każda rozmowa czy konflikt jest krokiem w stronę odkrywania własnej tożsamości.

Podróż Alicji to także opowieść o konsekwencjach wyborów, jakie podejmujemy. Czy otworzyć symboliczne pudełko? Może najlepiej go zniszczyć i zapomnieć o jego istnieniu? Czy zaufać napotkanym postaciom? Każdy wybór zbliża ją do zrozumienia, że to, co odkrywa w Krainie Snów, jest odbiciem jej własnych obaw, marzeń i tęsknot.

Myśląc o snach Alicji, nie sposób nie odnieść się do refleksji Jacka Bomby, zawartej w programie spektaklu: „Sen, a właściwie marzenie senne, nie przychodzi do śniącej osoby nie wiadomo skąd. Każdy z nas, śniąc, przeżywa na nowo to, czego doświadczył wcześniej. Doświadczył znaczy tu: usłyszał, zobaczył, odczuł, wyobraził sobie, pomyślał. Tyle, że z magazynu pamięci przechowywane tam treści wydobywają się do snu bez udziału świadomości. Przecież śpimy. (…) Człowiek śni, ale jego świadomość nie ma wpływu na to, co śni. Może najwyżej nie zapisać treści snu. Nie zapisać jej w świadomości. To jest zresztą los większości naszych marzeń sennych.” 

Chciałabym zwrócić też uwagę na stronę wizualną przedstawienia. Zachwycił mnie  sposób, w jaki scenografia i kostiumy współgrają z tematyką sztuki. Kontrastowe kolory, dynamiczne zmiany przestrzeni – wszystko to odzwierciedla stan emocjonalny Alicji.